ಭಾನುವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 28, 2016

"ಅವಿನಾಶಿ"...

ತೂರಿಬರುವ ಬಿಸಿಲು ಶಬ್ದಗಳು
ನಿನ್ನ ನಿದ್ದೆಗೆಡಿಸದಿರಲೆಂದು
ಗುಡಿಸಲಿನ ಕಿಂಡಿಗಳನು
ಮುಚ್ಚಿದ್ದೆ ಸೀರೆಯನು ಹರಿದು..
ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ನಿಲುಕಿದ್ದು
ಬೆತ್ತಲೆಯ ದೇಹ...

ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ ಈಗೀಗ
ಆ ಮಬ್ಬು ಸಂಜೆಯ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ
ಕಂಡದ್ದಷ್ಟೇ ನಿನ್ನ ಮುಖವಲ್ಲ;
ಇನ್ನೊಂದು ಪಾರ್ಶ್ವದಲಿ
ಕರಿ ಛಾಯೆ ಹಾಸಿಹುದು..
ತೊಗಲ ಹಾದಿಯಲಿ
ಹತ್ತಿರ ಬಂದಂತೆ
ತಿಳಿ ನೀಲ ನೆರಳು...

ನಿನ್ನ ಚಹರೆಯನೇ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವಷ್ಟು
ಒಲಿದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ..
ಕಲ್ಲೆಸೆದು ಹೋಗುವಾಗ
ನೀನು ಗಮನಿಸಿದ್ದು
ಹೊರಮೈಯ ಏರಿಳಿತಗಳಷ್ಟೇ;
ಸಮತೋಲನವಿದೆ ಸಮಯ ಜಾರಿದಂತೆ...
ಒಂದೆರಡು ಕ್ಷಣಗಳ
ನಿನ್ನ ಗಹಗಹಿಸುವಿಕೆಗೆ
ನನ್ನೊಳ ತುಡಿತಗಳ ಧ್ವನಿಯ
ಪರಿಮಿತಿಯ ತಡೆಹಿಡಿವ ಬಲವಿಲ್ಲ..
ಕಾರ್ಮೋಡ ಕರಗುವುದು
ಎಲ್ಲದರ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ; ಅವಿನಾಶಿ ನಾನು...

                                      ~‘ಶ್ರೀ’
                                          ತಲಗೇರಿ

ಬುಧವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 17, 2016

"ಬೆಳಕು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿದೆ"...

 ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ,
ಮನೆಯ ಛಾವಣಿಯಲ್ಲಿ
ಸೋರುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಳಕ
ಬೊಗಸೆಯಲಿ ಹಿಡಿದು
ಗೋದಾಮಿನಲಿ ತುಂಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ..
ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು
ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳ ಮುಚ್ಚಿ
ಅಗಳಿ ಓಡಾಡದಂತೆ
ಒಂದೆರಡು ಬೀಗ ಜಡಿದಿದ್ದೇನೆ;
ಬೀಗದ ಕೈ ಮಾತ್ರ ಕಾಣೆಯಾಗಿದೆ...

ಭೂಮಿ ಬಾನು
ದಿಗಂತದಲಿ ಸೇರುತ್ತವೆ
ಅಂದುಕೊಂಡ ತಪ್ತ ಸೂರ್ಯನ
ಮೈಯಿಂದೊಸರಿದ ಬೆವರ ಹನಿಗಳನ್ನ
ಶೀಷೆಯಲಿ ಶೇಖರಿಸಿ
ಮುಚ್ಚಳ ಹಾಕಿದ್ದೇನೆ;
ಗಾಳಿಗೂ ಆರಿಹೋಗದಂತೆ!
ಬೆಳಕನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದ ಕೋಣೆಯಲ್ಲೇ
ಅದನ್ನೂ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ;
ಬಿರಡೆ ಹೇಗೂ ಬಿಗಿಯಾಗಿದೆ...

ನೆರೆಮನೆಯ ಜಗುಲಿಯಲಿ
ಬೆಳಕಿನ ಬರವಿದೆಯಂತೆ!
ಒಂದೆರಡು ಗೋಣಿಚೀಲ
ಹೊತ್ತು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಪೋರರು..
ಕಾಯುವಂತಿಲ್ಲ;ಬೀಗ ಮುರಿದೆ,
ಕತ್ತಲೆಯೇ ಕೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ...

ಹುಡುಕಬೇಕಲ್ಲ;ತಡಮಾಡಲಿಲ್ಲ..
ಕಿಟಕಿ ಬಾಗಿಲುಗಳ ತೆಗೆದೆ;
ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಅರಳು ನಗೆಯ ಸದ್ದಂತೆ
ಮೆಲ್ಲ ಅಡಿಯಿಟ್ಟಿತು,
ಬೆಳಕೀಗ ನೇರ ಎದೆಯೊಳಗೆ...

ಬೆವರಿ ಬೆವರಿ ಸೂರ್ಯ ಕರಗಿದಾಗ
ಆ ಚಂದ್ರ ಬಂದ
ಬೆಳ್ಳಿ ಲಾಂದ್ರ ಹಿಡಿದು..
ಬೀದಿ ದೀಪಗಳ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕೊಳವೆಗಳು
ಅಂಗಡಿಗಳ ತೆರೆಯುತ್ತಿವೆ..
ಈಗ, ಬೆಳಕು ಮಾರಾಟಕ್ಕಿದೆ...

                                    ~‘ಶ್ರೀ’
                                       ತಲಗೇರಿ

ಶನಿವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 13, 2016

"ಕಾಗದದ ದೋಣಿ"...

ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮೋಡವುದುರಿ
ಕಾದ ಮನದಲಿ ಪುಳಕ ತುಳುಕಿಸೆ
ಬೆರಗು ಬಾನಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿತು ನವಿಲು..
ಜಿಟಿ ಜಿಟಿಯ ಮಳೆಯ ಸದ್ದಿಗೆ
ಕೊಳಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬಳೆಯ ತೊಡುತಿರೆ
ಮೆರಗು ತಂದಿತು ಇಳೆಗೆ ಒದ್ದೆ ಮುಗುಳು...

ಎಲೆಯ ಮೈಗೆ ಅಂಟಿ ಕುಳಿತು
ಬೀಳೋ ಹನಿಗಳ ತೂಕಡಿಕೆ ಕಂಡು
ರಸ್ತೆಗಿಳಿದವು ಮೆಲ್ಲ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲ್ಗಳು..
ನೆನೆದ ಮಣ್ಣು ಸೂಸೋ ಘಮದಿ
ಬೆರೆಯಬಯಸಿತು ಹಳೆಯ ಕಾಗದ
ರೂಪ ತಂದವು ಈಗ ಕನಸ ಕಂಗಳು...

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಕೊಡೆಯ ಹಿಡಿದು
ಪುಟ್ಟ ಗೆಜ್ಜೆಗೆ ಮಾತು ಕಲಿಸಿ
ದಡವ ಬಿಡಲು ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಿತು ದೋಣಿ..
ಕಲ್ಲು ಕೊರಕಲು ಮುಳ್ಳು ಕಸಗಳು
ಬಲೆಯ ಹೆಣೆದಿಹ ಹಲವು ಪೊದೆಗಳು
ಎಲ್ಲ ದಾಟಿಸೋ ಅವನ ನೆಳಲಿನ ಗಾಮಿನಿ...

ದೋಣಿಯೆಂದರೆ ಅದು ಕಾಗದದ ವಸ್ತುವಲ್ಲ;
ಮುಗುಧ ಮುನಿಸು, ತೊದಲು ಒಲವು
ರಾಜಿಯಾಗಿಹ ಕ್ಷಣಗಳ ಮೂರ್ತ ಸಾಕ್ಷಿ..
ನೆನಪಿನೆಸಳಿಗೆ ಲಾಲಿ ಹಾಡುತ
ಎದೆಯ ಜಗುಲಿಗೆ ತಳಿರ ಮುದವಿಟ್ಟು
ಬಾಲ್ಯ ಕಟ್ಟಿಹ ಹಲವು ಭಾವ ಭಾಷಿ...

                                     ~‘ಶ್ರೀ’
                                         ತಲಗೇರಿ

ಮಂಗಳವಾರ, ಫೆಬ್ರವರಿ 9, 2016

"ಮೈಲಿಗಲ್ಲು"...

ನೀಳ ಚಾಚಿದ ದಾರಿ
ಅತ್ತಿತ್ತ ಸರಿಯದಂತೆ
ನಿಂತು ಕಾಯುವ ಬಗಲ ದಳಗಳು..
ಅರಸಿ ಬರುವ ಆಸೆಗಳಿಗೆ
ಗರಿಯ ತೇರು ಚಿಗುರುವಂತೆ
ಇದಿರುಗೊಳ್ಳುವ ಬಳಗ ಸಾಲು...

ಬಿಸಿಲ ಕೊರಳ ಬೆವರ ಕುಡಿದು
ತೊದಲು ಚಂದ್ರನ ಜೊಲ್ಲ ಅಳೆದು
ಮನೆಯ ತೋರುವ ಅನಿಕೇತನ..
ಭೃಂಗ ಗಾನದ ಪಲುಕ ಶೃಂಗಕೂ
ಹೂವು ಹಡೆಯುವ ಅಮಲು ಗಂಧಕೂ
ಸಡಿಲಗೊಳ್ಳದ ಬುದ್ಧ ಧ್ಯಾನ...

ಹಲವು ಹೆಸರ ಬರೆಸಿಕೊಂಡರೂ
ಎಷ್ಟೋ ಸದ್ದಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡರೂ
ವರ್ಣಸಂತೆಯ ಅನಾಮಿಕ..
ಖಾಲಿಗೂಡನು ಕಾಯ್ವ ಮರಕೆ
ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಕಲೆಯ ರಕ್ತಕೆ
ಮರುಗುಭಾಷೆಯ ಮೂಕ...

ದಾರಿಹೋಕನ ನೆರಳ ಸದ್ದಲೇ
ಧರಣಿ ನನ್ನೊಳು ಬೆರೆತ ಭಾವ..
ಕರಡು ಕನಸದು ಕಳೆವ ಮುನ್ನವೇ
ಬಿಡಲೇಬೇಕು ಇರುವ ಕುರಿತು
ಒಂದೆರಡು ಸುಳಿವ,ಕಟ್ಟಿ ಕಾಲವ...

                             ~‘ಶ್ರೀ’
                                ತಲಗೇರಿ